തൂമ്പ

പുണ്യമേറിയ നാളുകൾ മണ്ണിനെ
പൊന്നണിയിച്ച ദിവ്യമാമായുധം 
നീർത്തടങ്ങളെ ചെത്തീ മിനുക്കിയും
നീരൊഴുക്കിൻറ ചാലുകൾ കീറിയും
ഈറനോടെയീ മണ്ണിനെ നിത്യവും
കാത്തുപാലിച്ച സത്യത്തിന്നായുധം
കൈത്തഴമ്പിൻ തലോടലും വാത്സല്യ സ്നേഹമേറെ നുകർന്നോരു നാളുകൾ
കൂട്ടു ചേർന്നൂ കിളക്കവേ മണ്ണിൻറ മേനികോരിത്തരിച്ചതും കാറ്റിൻറ നേർത്ത നാദത്തിലൊന്നായ് ഉയർന്നുതാഴ്ന്നൊത്തൊരുമിച്ചൂ താളം പിടിച്ചതും
മണ്ണുവെട്ടിക്കിളച്ചതും
ഭൂമിയിൽ വിത്തിറക്കി കിളിർപ്പിച്ചെടുത്തതും
കുഞ്ഞിളംകാറ്റിലാടിക്കളിക്കുന്ന നാമ്പു പൂവിട്ടു സ്വപനം വിളഞ്ഞതും
പൊന്നുപോലെന്നും പൂവിട്ട് പൂജിച്ച തൂമ്പ നെഞ്ചോട് ചേർത്തൊരാ നാളുകൾ
ജീവിതത്തെ മണപ്പിച്ച വേർപ്പിൻറ
ഊർജ്ജമാർജിച്ച സായന്തനങ്ങളും
ഏറ്റിറക്കത്തിനാത്മനിശ്വാസവും
ഏറ്റുവാങ്ങി ത്തുരുമ്പിച്ച തൂമ്പകൾ
വീട്ടിറക്കിൻ കഴുക്കോലിനറ്റത്തു
തൂങ്ങിയാടിക്കിടക്കുന്നനാഥമായ്
കണ്ണിനൊപ്പം കുഴിഞ്ഞ തോളത്തേയ്ക്ക് ചായ്ച്ചു വച്ച ശിരസ്സിലെ ചിന്തകൾ
തൂമ്പയോളം തുരുമ്പിച്ച മണ്ണിൻറ നേര് വിങ്ങിക്കരയുന്നൊരോർമകൾ.
                                                                                         Paulson Thengapurakal