ഇരിക്കപിണ്ഡം

എന്റ ഹൃദയം എവിടെയോ കളഞ്ഞുപോയി 
തലചോറ് ഞാൻ എവിടെയോ മറന്നു വെച്ചു 
കണ്ണീരിൻ ഉറവ വറ്റി , പുഞ്ചിരിക്കാനും മറന്നു 
കൃഷി എനിക്ക് വെറുപ്പാണ് ,മണ്ണ് എനിക്ക് അലറ്ജിയാണ് 
മണ്ണിന്റെ മനം അറിയാത്ത കാലടിയിൽ ഞാൻ എന്റെ
സംസ്കാരവും പൈതൃകവും മൂല്യങ്ങളും ചവിട്ടിമെതിച്ചു
പുഴകളെയും മലകളെയും ഇന്നെന്റെ മോഹങ്ങൾ തിന്നു തീർത്തു
അമ്മയെ മറന്നു ഗര്ഭ പാത്രം പണയം വെച്ചു
എന്നിട്ടും അവരെന്നെ വിളിച്ചു മനുഷ്യനെന്ന് !!!!!!!!
എന്നിട്ടും അവരെന്നെ വിളിച്ചു മനുഷ്യനെന്ന് !!!!!
                                                                             Sreerag Pn